Maciej Wielobób

Tag: sufizm

  • 7 etapów na ścieżce duchowej wg „Konferencji ptaków” Fariduddina Attara

    7 etapów na ścieżce duchowej wg „Konferencji ptaków” Fariduddina Attara

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Jednym z najpiękniejszych i jednocześnie najważniejszych dzieł sufickiej literatury jest perski poemat Manṭiq-uṭ-Ṭayr (منطق الطیر), co zwykło się tłumaczyć „Konferencja ptaków”. Autorem poematu jest Fariduddin Attar (1145 – 1221), perski poeta i (prawdopodobnie) aptekarz (attar znaczy aptekarza), znany też jako Attar z Niszapuru. Attar był też wielką inspiracją dla Dżelaluddina Rumiego, ale i dla wielu…

  • O (nie)wyjątkowości naszego cierpienia i o antidotum na skupianie się na sobie…

    O (nie)wyjątkowości naszego cierpienia i o antidotum na skupianie się na sobie…

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Pamiętam jak prawie 20 lat temu byłem na wyjazdowym warsztacie jogicznym i akurat w pierwszy dzień prowadzący podjął intensywną pracę z biodrami – dla mnie wówczas bardzo trudną, jak i dla wielu mężczyzn (jest to oczywiście błąd metodyczny, zaczynać od trudnej pracy, ale nie o tym ta historia)… Wieczorem po praktyce, koleżanka 10x bardziej elastyczna…

  • Sufickie łazify (mantry): ja uahabo

    Sufickie łazify (mantry): ja uahabo

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Sufi, podobnie jak tantrycy, kładą w swej praktyce duży nacisk na praktyki mantrowe. Wychodząc z mistycznej koncepcji Boga, o której pisałem tutaj, sufi w ramach medytacji z mantrą praktykują zikara (arab. dhikr, perski zekr), by urzeczywistnić Boga jako Absolut (zat) w formie Pustości (jako pewnego rodzaju Nieskończoności) oraz łazify, by urzeczywistnić Boga/Rzeczywistośc przez Jego/Jej atrybuty,…

  • Suficka przypowieść o obecności nauczyciela

    Suficka przypowieść o obecności nauczyciela

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Do sufickiego nauczyciela przyszedł uczeń i powiedział: „Murszidzie (nauczycielu!), czy przyjmiesz mnie na swojego ucznia?” Nauczyciel się zgodził, ale uczeń był niespokojny i powiedział: „Ale muszę przyznać, że mam kilka wielkich wad i nie wiem czy się nadaję. Może wymienię je i wówczas zdecydujesz czy jestem godzien bycia twoim uczniem.” Nauczyciel przystał na propozycję. Uczeń…

  • 4 filary duchowej transformacji wg Ibn Arabiego

    4 filary duchowej transformacji wg Ibn Arabiego

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Ibn Arabi, nazywany przez wielu sufich największym z nauczycieli albo po prostu Nauczycielem, w swoim traktacie Hilajat al-abdal (Ozdoby duchowo przemienionych lub To, co zdobi przyjaciół Boga) mówi o 4 filarach duchowej transformacji:1. Cisza 2. Odosobnienie3. Głód4. Nocne czuwanie. Cisza Cisza (samt) jest podstawą ścieżki – zarówno w sensie technicznym (musimy umieć usiąść w ciszy,…

  • Duchowa podróż ku miłości

    Duchowa podróż ku miłości

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    W każdej chwili, z każdej strony, ponagla nas wołanie, by kochać.Biegnę kontemplować wielkie zielone pole tego wołania.Pójdziesz ze mną?Rumi Wiele tradycyjnych szkół jogi czy mistycyzmu przedstawia rozwój duchowy jako podróż. Specyficzna to jednak wyprawa, bowiem jest to – jak mawiają sufi – droga powrotna do siebie. Cel podróży jest jednocześnie tak blisko i tak daleko,…

  • Grawitacja jako forma miłości

    Grawitacja jako forma miłości

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Sufi uważają, że grawitacja jest szczególną formą ’iszk – miłości pełnej pasji, tej miłości, w której może rozpuścić się nasze nafs (ego). W związku z tym poczucie ciężaru ciała jest formą doświadczania tej miłości, a brak równowagi – tęsknotą za nią, która może nas do niej doprowadzić. Gdy stoimy czy idziemy, stopy mogą być szczególnym…

  • Miłujące nieprzywiązanie

    Miłujące nieprzywiązanie

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Praktycznie każda ścieżka duchowa odnosi się do idei nieprzywiązania. I faktycznie, podejmując „drogę powrotną do siebie”, dość szybko przyjmujemy, że choć ważne jest, by dopuszczać do siebie wszelkie przeżycia i pozwalać je sobie doświadczyć, to nie warto „przyklejać się” do tego, co przeżywamy, identyfikować się z tym, obdarzać jakimś szczególnym przywiązaniem czy awersją, która przecież…

  • Porady wielkiego sufiego – Bahauddina – na duchowej ścieżce

    Porady wielkiego sufiego – Bahauddina – na duchowej ścieżce

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Bahauddin Nakszabandh (1318-1389) z Buchary był uzbeckim sufim, jednym z największych mistyków tego nurtu, założycielem szkoły Nakszbandhi. W tradycji ustnej (i oczywiście w internecie) można trafić na jego 20 porad. Jedynym źródłem pisanym, w którym się pojawia, są ksiażki Idriesa Shaha. Dlatego też trudno powiedzieć na ile porady są autorstwa Bahauddina, a na ile są…

  • Cierpliwość jako właściwość serca

    Cierpliwość jako właściwość serca

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    W wielu szkołach medytacyjnych, na pewnym etapie duchowej ścieżki zwraca się dużą uwagę na kultywowanie tzw. właściwości serca czyli właściwości, które są związane ze służbą sobie i innym, np. akceptacji, przyjaźni, współczucia, miłującej dobroci, tolerancji, cierpliwości, wdzięczności itp. Kultywujemy je zarówno z powodów etycznych, jak i psychologiczno-mistycznych. A mianowicie, gdy kultywujemy jakąś właściwość serca to…

  • Czasem to, czego tak nie odbierasz, jest największym błogosławieństwem…

    Czasem to, czego tak nie odbierasz, jest największym błogosławieństwem…

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Ludzie potrafią być dla Ciebie okrutni na sto sposobów, a znieważać na tysiące…Niech to jednak będzie dla Ciebie niczym radosne błogosławieństwo… Sułtan Bahu Właśnie wtedy, gdy jesteś najmniej zainteresowany podążaniem Drogą, na którą wszedłeś, może być najbardziej odpowiedni czas na to. Jeśli wyobrażasz sobie, że nie powinieneś kontynuować, to nie dzieje się tak z powodu…

  • O surowości wyborów i czystości intencji, które prowadzą na duchowej ścieżce

    O surowości wyborów i czystości intencji, które prowadzą na duchowej ścieżce

    —

    by

    Maciej Wielobób
    w

    Na duchowej czy rozwojowej ścieżce oprócz rzeczy jasnych na pierwszy rzut oka, jest wiele subtelnych granic. Zarówno w samej medytacji jak i na życiowej drodze. Czasami ktoś się mnie pyta jak to rozróżnić. Nie ma uniwersalnej recepty, ale są 2 zasady, których warto się trzymać, by stopniowo zyskiwać coraz większą jasność. 1. Tam, gdzie jeszcze…