„Wiedz, że wiedza jest życiem, mądrość – lustrem, zadowolenie – ochronnym murem, nadzieja – mediatorem i rzecznikiem, zikar (pamiętanie o Bogu/o swojej najgłębszej naturze) – środkiem naprawczym, a skrucha – lekarstwem.
Skrucha jest drogowskazem na ścieżce, władcą królestwa, kluczem do skarbu, pośrednikiem, który pozwala ci zjednoczyć się z Bogiem (…) i sekretem szczęścia”.
Abdullah Ansari z Heratu, Sad maidan, 1.

Początkiem drogi mistyka i – jak widać po powyższym cytacie – niezwykle ważną “stacją” na ścieżce jest wg Ansariego z Heratu skrucha (tawba). Dlaczego dla Ansariego jest tak istotna? Odpowiedź leży w zrozumieniu istotny skruchy… Gdyby zastanowić się co jest esencją skruchy to byłaby to po prostu odpowiedzialność. Gdy biorę odpowiedzialność, porzucam nieproduktywne poczucie winy, akceptuję to, co się stało i mogę ruszyć do przodu.

Wg tradycji są 3 podstawowe filary skruchy:
(1) doświadczenie skruchy w sercu (dopuszczenie uczucia żalu, smutku, zawodu i wzięcie odpowiedzialności za swoje czyny),
(2) ustne przeprosiny (niejednokrotnie, gdy dokonamy czegoś niewłaściwego i to zrozumiemy – nie da się już tego naprawić, lecz może po prostu przeprosić – przeprosiny są pewnego rodzaju rytuałem, w którym bierzemy za coś odpowiedzialność, oczywiście pod warunkiem, że nie popadamy w poczucie winy)
oraz (3) działanie skoncentrowane na zrywaniu więzów, z tym co niewłaściwe (w tym poluzowanie relacji z osobami, które wspierają nas w niewłaściwych działaniach).

Wg Ansariego skrucha prowadzi do doświadczenia, które nazywa się muruwwat, co można by przetłumaczyć jako cnota albo wielkoduszność. Jest to słowo, które funkcjonowało wśród Beduinów w czasach przedmuzułmańskich i zawierało w sobie zestaw takich cnót jak: gościnność, opieka nad słabszymi, cierpliwość, opanowanie, wierność danemu słowu, sprawiedliwość, odwaga, hojność, integralność.

Wg tradycji sufickiej mówi się o 3 aspektach muruwwat: mądrej relacji ze sobą (znajomości swojej wartości, ale i swoich ograniczeń i woli pracy nad sobą), pełnej cierpliwości relacji z innymi (kultywowanie zadowolenia z relacji z innymi) i nastawieniu wdzięczności (wobec Boga).

To doświadczenie cnoty/wielkoduszności prowadzi do pogłębienia doświadczenia skruchy, które sufi określają jako inabat – powrót do Boga, powrót do Rzeczywistości, można by powiedzieć porzucenie iluzji.

Zapisz się na newsletter

Pozostań w kontakcie ze mną i zapisz się na mój newsletter, którym wysyłam użyteczne materiały o głębi tradycyjnej jogi i medytacji oraz informacje o moich aktualnych inicjatywach. Po zapisaniu się i potwierdzeniu zapisu otrzymasz też dostęp do bazy z materiałami, m.in. moją pierwszą książką "Terapia jogą" w pliku pdf czy ebookiem Hazrata Inayata Khana pt. "Życie wewnętrzne".

 

Maile, które podajecie są wykorzystywane jedynie do wysyłki tego newslettera. Pełną politykę prywatności możesz przeczytać tutaj.

You have Successfully Subscribed!

Share This