fbpx

Tajemnica oddechu – medytacje sufich //materiały

Dziękuję za wspólną praktykę, było mi bardzo miło się spotkać 🙂

Jeśli jesteście na Facebooku to polecam Wam się dołączyć do grupy związanej z moją medytacyjną działalnością i tą „świecką” i tą ezoteryczną, wrzucam tam czasami refleksje i materiały, które nie ukazują się gdzie indziej, jak również odpowiadam oczywiście na zadane pytania, grupa jest tutaj: https://www.facebook.com/groups/757727517686744/

3 aspekty oddechu: https://maciejwielobob.pl/2016/10/oddech-pranajama-medytacja/

20 oddechów oczyszczających: https://maciejwielobob.pl/2012/06/pranajama-20-oddechow-oczyszczajacych/

Ja szafi ja kafi (praktykowaliśmy łazifę uzdrawiającą ja szafi ja kafi 101x, szafi to (boska) siła uzdrawiająca, kafi to (boska) siła podtrzymująca, wszechwystarczająca, praca z mantrą jest próbą oczyszczenia się na tę siłę, na ten atrybut)

Pranajama projekcyjna (robiliśmy tę praktykę, co w nagraniu, tylko z łazifą ja szafi ja kafi): https://maciejwielobob.pl/2016/12/podcast-medytacja-uwaznosc-5/

Ja łahabo – wyjaśnienie mantry na strona 1 i 2 tego pliku pdf.

Pranajama projekcyjna ze ścianą z łazifą ja łahabo – opis samej praktyki na stronie 3 tego pliku pdf (dołączamy do oddechu mantrę).

Skany w powyższym pliku pdf pochodzą z moich książek “Duchowośc na co dzień” (łazifa ja łahabo) i “Uważność w praktyce” (pranajama ze ścianą).

Amal (samadhi) – opis poniżej.

Kemal kasab z zikarem powtarzanym w myślach – opis poniżej

Intonacja Huuuuuuuu (11x lub 33x), rozpuszczając się w tym dźwięku.

Kemal kasab

Ważna uwaga na początek:

Nie praktykuj ten pranajamy na siłę. Dla wielu osób podany rytm oddechu jest zbyt forsowny, praca na siłę z oddechem może niekorzystnie wpływać m.in. na układ nerwowy.

Rytm i kierunek oddychania:

Wdech lewym nozdrzem 4 sekundy – zatrzymanie oddechu po wdechu 8 sekund (zatykając oba nozdrza) – wydech prawym nozdrzem 4 sekundy – wdech prawym nozdrzem 4 sekundy – zatrzymanie oddechu po wdechu (zatykając nozdrza) 8 sekund – wydech lewym nozdrzem 4 sekundy – wdech prawym i lewym nozdrzem 4 sekundy – zatrzymanie oddechu po wdechu (zatykając nozdrza) 8 sekund – wydech prawym i lewym nozdrzem 4 sekundy.

Tradycyjnie wykonuje się 3-7 powótrzeń powyższego cyklu (1 cykl to 3 oddechy).

Koncentracja 1:

Z wdechem skupiamy się na odczuciu (odczuciu, nie wyobrażeniu) wdychania (boskiej) energii / (boskiego) światła / wyższej świadomości  / doświadczenia Obecności przez wdech etc., na zatrzymaniu oddechu po wdechu koncentrujemy się na doświadczeniu wchłonięcia, przyjęcia, zaabsorbowania tego, co nabraliśmy z wdechem, a na wydechu – skupiamy się na doświadczeniu oddania tego, czego nie byliśmy w stanie „przyjąć”.

Koncentracja 2:

Z wdechem powtarzamy w myślach: “Alla(h) hu” (Bóg/Absolut/Rzeczywistość istnieje), na zatrzymaniu zostajemy z tym doświadczeniem Obecności, a z wydechem powtarzamy w myślach: “La illa ha” (Nic nie istnieje oprócz Boga/Abosolutu).

Amal (samadhi)

Połóż się na kocu lub macie. Wyobraź sobie, że leżysz pośrodku dosyć dużego, kwadratowego pomieszczenia w dokładnie takiej samej pozycji, jak faktycznie ułożyłeś się do tej praktyki. Nogi wskazują w stronę jednej ściany, a może nawet jej rogów, głowa w stronę przeciwnej ściany, prawy i lewy bok ciała są równoległe do ścian po swoich stronach. Staraj się nie tylko jak najwyraźniej zwizualizować swoje ciało w tym pomieszczeniu, ale też poczuć, że samotnie leżysz na środku tego właśnie pomieszczenia. Jeśli wizualizacja jest dla Ciebie prosta, możesz sobie wyobrażać swoje ciało jako swego rodzaju pięcioramienną gwiazdę, w którym to wyobrażeniu z głowy, dłoni i stóp promieniuje delikatne złote światło. Wyobrażenie wizualne twórz tak, jakbyś widział tę sytuację ze swojej perspektywy, nie z góry ani z boku…

Gdy już poczujesz, że Twoja wizualizacja jest optymalnie wyraźna, zacznij sobie wyobrażać, że Twoje ciało rośnie, rozprzestrzenia się, aby stopniowo wypełnić całe pomieszczenie. Docelowo nogi i głowa dotykają różnych ścian, a prawy i lewy bok znacząco zbliżają się do ścian po prawej i lewej stronie.

Gdy pojawiają się jakieś myśli, umieszczaj je w centrum ściany po prawej stronie, natomiast emocje odkładaj w centrum ściany po lewej stronie. Być może dotrzesz do punktu, w którym nie będziesz się identyfikować ani z ciałem, ani z emocjami, ani z umysłem — nie będzie wtedy doświadczenia „ja”, będzie tylko Obecność.

Trochę muzyki indyjskich / pakistańskich sufich

Share This