Po 40 dniach praktyki czwartej żelaznej zasady (o wszystkich 40 zasadach i o sposobie ich praktykowania przeczytaj tutaj), przechodzimy do praktyki piątej żelaznej zasady, która brzmi:
Moje uczciwe ja: Nie przywłaszczaj tego, co nie należy do Ciebie.

To ważna praktyka dla nas, by odnaleźć swoje miejsce w swoich powinnościach (dharmie), rozumieć i akceptować prawo przyczyny i skutku i – jak to nazywa Hazrat Inayat Khan: prawo wzajemności, które budzi poczucie wewnętrznej sprawiedliwości, tak ważne na naszej duchowej i życiowej ścieżce.

Hazrat Inayat Khan pisze w swoich „Myślach sufickich:

Może się to wydawać świetnym zyskiem, gdy ktoś bierze nie dając nic w zamian lub bierze dużo więcej niż daje, lecz w obu przypadkach strata dla takiego człowieka jest wielka, ponieważ każdy taki zysk kładzie zasłonę na jego postrzeganie sprawiedliwości, a kiedy wiele takich zasłon przykryje jego wzrok, przestanie zauważać nawet swoje własne korzyści.

Nauczyciel adwaita wedanty, Pujya Swami Chidanand Saraswati, tak pisze o astei, opisanej m.in. przez Patańdżalego cnocie powstrzymywania się od kradzieży:

Asteja nie polega jedynie na powstrzymywaniu się od kradzieży cudzego mienia. Kradniemy wiele rzeczy, nie zdając sobie z tego sprawy. Kradniemy czyjś czas poprzez marnowanie go na plotki lub narzekanie. Kradniemy czyjś wkład poprzez przypisywanie sobie cudzych osiągnięć. Okradamy Matkę Ziemię zużywając więcej niż potrzebujemy (…). Okradamy ubogich z godności, bezpieczeństwa i zdrowia, gdy kupujemy produkty wykonane przez tych ludzi w żałosnych warunkach. A jeśli Bóg pobłogosławił nas dobrobytem, kradzieżą jest niedzielenie się naszym majątkiem.

W praktyce warto pomedytować nad następującymi pytaniami:

  • Czy przywłaszczam cudze mienie?
  • Czy traktuję innych ludzi jako swoją własność? Podwładnych, żonę, męża, dzieci?
  • Czy marnuję swój czas?
  • Czy marnuję czas innych osób?
  • Czy przypisuję sobie cudze zasługi? Czy pozwalam innym cenić mnie za to, czego nie dokonałem?
  • Czy pozwalam, gdy inni obsadzają mnie w roli, na którą nie zasłużyłem?
  • Czy korzystam z zasobów, wiedzy itp., na które zapracowałem? Za które w jakiś sposób zapłaciłem?
  • Czy odbieram komuś jego godność?
  • Czy dzielę się z potrzebującymi tym, co mam (majątkiem, wiedzą etc.)?
  • Czy potrafię dawać bez oczekiwania w zamian, bezwarunkowo?
  • Czy potrafię być wdzięczny za to, co posiadam?
  • Czy potrafię być wdzięczny za to, czego nie udało mi się posiąść?

Bądź zadowolony z tego, co posiadasz w życiu, ale też bądź wdzięczny za to, czego nie posiadasz, gdyż nie musisz być za to odpowiedzialny. Staraj się osiągnąć to, czego potrzebujesz i uczyń jak najlepszym każdy moment swojego życia.
Hazrat Inayat Khan

Oczywiście powyższe pytania nie mają być pożywką do analizowania, oceniania i interpretowania, a do obudzenie pewnego doświadczenia, medytacji, a czasem do zwiększonej uważności na dany problem w życiu codziennym. Może być tak, że zechcesz tylko skupić się na jednym lub dwóch pytaniach, a może na wszystkich, a może skonstruujesz swoje (podziel się nimi wtedy w komentarzach).

Pomocnicza dla praktyki tej zasady będzie:

Takie praktyki mają za zadanie budzić sumienie każdego z nas. Pamiętajmy jednak, by sumienie przekuwać na samoświadomość swojego działania i jego motywów, a nie na samoobwinianie się.

Zapisz się na newsletter

Zapisz się na newsletter

Pozostań w kontakcie ze mną i zapisz się na mój newsletter, którym wysyłam proste i użyteczne materiały o głębi tradycyjnej, autentycznej jogi i medytacji oraz informacje o moich aktualnych inicjatywach.

You have Successfully Subscribed!

Share This