Jak zweryfikować czy idziemy w dobrym kierunku?

Swego czasu pod poniższym obrazkiem z zacytowanymi moimi słowami, dostałem ciekawe pytanie, bardzo istotne z perspektywy podążania rozwojową ścieżką.

Ilustracja była umieszczona na mojej stronie na facebooku i w komentarzach do niej, pewna osoba zadała następujące pytanie: „A jak pogodzić sięganie po to o czym marzymy – czyli o motywacje z poziomu osobowości z intuicją która jest nielogiczna i może kierować w innym kierunku ? jak uniknąć auto sabotażu ?” (zachowana oryginalna forma pytania)

To pytanie można by sprowadzić do 2 bardziej ogólnych pytań:
(1) Czy i jak możemy zweryfikować kierunek naszego działania, zanim podejmiemy to działanie?
(2) Jak zweryfikować czy podjęliśmy dobre decyzje, czy zmierzamy w dobrym kierunku?

Jak na większość pytań na gruncie rozwojowym niestety i tu nie ma jednoznacznej odpowiedzi, jednej recepty dla wszystkich, choćby ze względu na różnice między ludźmi i po części też ze względu na subtelną materię, której dotyczą powyższe pytania. Jednakże dla wielu osób pomocne są niektóre z poniższych wskazówek, które przekazują nam tradycyjne ścieżki medytacji:

(1) Suficcy mistycy mówią, że poznanie z „serca” musi zostać udowodnione przez intuicję oraz przetrawione przez ogień rozsądku. Nie faworyzujemy jednej formy poznania, a raczej szukamy synchronizacji między nimi.

(2) Zawsze nasze decyzje można ocenić z perspektywy post factum: widzimy jakie dały efekty na dłuższa metę – czy zmierzamy w stronę coraz wyższych hierarchii celów czy odwrotnie. Oczywiście ocena post factum ma tę wadę, że pewne konsekwencje już ponosimy, ale możemy wyciągnąć wnioski i czegoś nauczyć się na przyszłość.

(3) Pewnym rozwiązaniem, niestety dosyć sybtelnym, jest nauczenie się oczyszczania umysłu i zwiększania swojej uważności, żeby niejako oczyścić się na właściwą decyzję (i oczywiście na rozwojowej ścieżce mamy wiele narzędzi, które temu mogą służyć).

(4) Nieodłączną formą tradycji medytacyjnej jest też system mentoringu i relacja nauczyciel-uczeń. Nauczyciel jako pewnego rodzaju lustro, osoba wspierająca i udzielająca informacji zwrotnej, może być pomocny w ocenie sytuacji. W wielu szkołach, szczególnie wedyjskich, uważa się, że potwierdzeniem prawdziwości poznania jest zgodność poznania za pomocą 3 źródeł: bezpośredniego poznania, wiedzy przekazanej przez nauczyciela i tradycyjnej wiedzy na ścieżce, zapisanej choćby w tekstach. Oczywiście nie jest to takie proste, ponieważ doświadczenie nauczycielskie uczy, że często w sytuacjach, w których spojrzenie nauczyciela mogłoby się przydać uczniowi najbardziej, uczeń odrzuca informację zwrotną, którą dostaje. Do tego oczywiście dochodzi kwestia wyboru dobrego, uczciwego nauczyciela,  o której trochę pisałem tutaj.

(5) Pewną formą, która wg tradycji powinna też sprzyjać właściwej weryfikacji kierunku swojego działania jest postawa ofiarowania Bogu owoców swojego działania jakiekolwiek by one nie były przed podjęciem tego działania. Wg tradycji ma ona pomóc osadzić nas w ważnych wartościach i pozwolić dokonywać działania z czystym nastawieniem.

Zapewne nie wszystkie wskazówki każdemu będą odpowiadać, ale mam nadzieję, że przynajmniej niektóre będą pomocne. A może macie jakieś swoje sposoby, żeby weryfikować swoje działanie przed i po fakcie? Jeśli tak, to podzielcie się nimi w komentarzach!

Newsletter

Jeśli chcesz pozostawać w kontakcie ze mną i otrzymać bezpłatnie moją pierwszą książkę „Terapia jogą” w pliku pdf oraz ciekawy materiał o uważności, zapisz się na mój newsletter, klikając poniższy przycisk.

Skomentuj ...

*