W tradycji ajurwedy wszelkie sposoby leczenia można sklasyfikować pod 2 kategorie: brahmana i langhana. Pierwszy termin oznacza zwiększać; drugi – usuwać, zmniejszać. Większość terapii w ajurwedzie podlega pod langhana, ze względu na fakt, że leczeniu ajurwedyjskim nierównowagę rozpatrujemy od strony czynnika, który jest w nadmiarze (np. brak wilgoci w organizmie rozpatrujemy jako nadmiar suchości). Procedury langhana dzielą się na 2 grupy: śamana (uspokajanie), do której należą poszczenie, ćwiczenia i wystawianie się na słońce; i śodhana (usuwanie z ciała, wyczyszczanie), do której należy pańćakarma i podobne terapie. Do terapii typu brahmana należy np. odżywienie ciała przez właściwą dietę.

Śri T. Krishnamacharya dostosował koncepcję brmhana/langhana do konktekstu jogi. Z brahmana powiązał: wdech i zatrzymanie oddechu po wdechu, aktywność, energetyzację, rozgrzewanie, praktykę wygięć w tył, praktykę dynamiczną, rozgrzewanie organizmu. Langhana w jodze manifestuję się przez wydech i zatrzymanie oddechu po wydechu, pasywność, relaksację, praktykę skłonów do przodu, praktykę statyczną (ale nie wygięć do tyłu), chłodzenie organizmu. Efekt brahmana / langhana można również osiągnąć poprzez pracę z umysłem (np. odpowiednie wizualizacje), jak również przez użycie dźwięku (np. w recytacji mantr). Wszystkie te elementy mogą zostać użyte przez nas dla uzyskania silnego efektu brahmana lub langhana, zależnie od tego, co nam jest potrzebne. Zachęcam do eksperymentów 🙂

Share This
Zapisz się na newsletter

Zapisz się na newsletter

Pozostań w kontakcie ze mną i zapisz się na mój newsletter, którym wysyłam proste i użyteczne materiały o głębi tradycyjnej, autentycznej jogi i medytacji oraz informacje o moich aktualnych inicjatywach.

You have Successfully Subscribed!